دانشمندان اعلام کردند بقایای نهنگی را کشف کردهاند که نزدیک به ۴۰ میلیون سال پیش میزیسته است، به گفته آنها این نهنگ جدید احتمالا سنگینترین جانوری است که تا به حال روی زمین زندگی کرده است.به گزارش euronews، مدتها بود که نهنگ آبی به عنوان بزرگترین و سنگینترین حیوان تاریخ شناخته میشد. گفته میشد این موجود حتی از تمام دایناسورهای غول پیکر که در گذشتههای دور زندگی میکردند نیز سنگین وزنتر است.اما بر اساس مطالعهای که در مجله نیچر منتشر شده است، نهنگ عظیم الجثه پرو ممکن است حتی از نهنگ آبی هم سنگینتر بوده باشد. یک تیم تحقیقاتی بین المللی با بررسی استخوانهای یافت شده در صحرای پرو تخمین زدهاند که این حیوان به طور متوسط وزنی حدود ۱۸۰ تن داشته است.بر اساس رکوردهای جهانی گینس، بزرگترین نهنگ آبی ثبت شده تاکنون ۱۹۰ تن وزن داشته است، پس چطور موجودی با ۱۸۰ تن میتواند این رکورد را بشکند. محققان محدوده وزن این نهنگ باستانی را بین ۸۵ تا ۳۴۰ تن تخمین زدند، یعنی این جانور احتمال دارد به طور قابل توجهی بزرگتر بوده باشد.الی آمسون، دیرینه شناس در موزه دولتی تاریخ طبیعی اشتوتگارت آلمان و یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: «من معتقدم احتمال شکستن این رکورد وجود دارد و پیام اصلی این یافتهها نیز همین است. این که موجودی در گذشته زیست میکرد که وزنش نزدیک به نهنگ آبی بوده است.»اولین فسیل نهنگ باستانی در سال ۲۰۱۰ توسط ماریو اوربینا کشف شد. این دیرینه شناس، دههها سال از عمرش را صرف جستجوی در بیابانهای سواحل جنوبی پرو برای کشف یافتههای جدید کرده است.در مجموع ۱۳ مهره غول پیکر که یکی از آنها نزدیک به ۲۰۰ کیلوگرم وزن داشت و همچنین چهار دنده و یک استخوان لگن در این محل پیدا شد. آقای آمسون میگو

زنبور کرکس (Vulture Bee) از جنس تریگونا (Trigona genus) به رنگ قهوه ای مایل به قرمز دیده می شود و اندازه آن بین 8 تا 22 میلیمتر است. زنبورهای کرکس برخلاف بیشتر زنبورهای دیگر گرده جمع آوری نمی کنند، به طور خودخواسته گرده افشانی نکرده و از شهد گیاهی تغذیه نمی کنند. در عوض، آنها ترجیح می دهند تا از لاشه یا پروتئین های حیوانی مرده تغذیه کنند.به گزارش عصر ایران، زنبورهای کرکس از آرواره های خود برای پاره کردن گوشت استفاده می کنند. زنبورهای کرکس دارای پنج دندان بزرگ و نوک تیز روی آرواره های خود هستند.این دندان ها در شهرت گازهای دردناک این حشره نقش دارند. زنبورهای کرکس عسل منحصر به فرد خود را از ترشحات سرشار از پروتئین از غدد هیپوفارنکس تولید می کنند.زنبورهای کرکس به رغم نام ترسناک خود، حشراتی اجتماعی هستند. کلنی های زنبور کرکس از سلسله مراتب زنبورهای معمولی شامل زنبور ملکه، زنبور کارگر، زنبور نر و لارو تشکیل شده است.چرا زنبور کرکس نام گرفته اند؟زنبور کرکس به دلیل رژیم غذایی غیرمعمول خود که شامل مصرف گوشت لاشه و پروتئین های حیوانی مرده می شود، این نام را گرفته و متفاوت از زنبورهای دیگر طبقه بندی شده است.اگرچه زنبورهای کرکس همچنان به عنوان حشراتی شکارچی و جستجوگر غذا در نظر گرفته می شوند، اما تنها با مصرف شهد همانند بیشتر زنبورهای دیگر نمی توانند به زندگی خود ادامه دهند. طی یک پژوهش که توسط حشره شناسان دانشگاه های کورنل، کلمبیا و کالیفرنیا ریورساید انجام شد، از گوشت مرغ خام به عنوان طعمه برای مطالعه رفتارهای زنبورهای کرکس استفاده شد.پژوهشگران دریافتند که زنبورهای کرکس گوشت خام تازه را نیز مصرف می کنند. افزون بر این مشخص شد که زنبورهای کرکس گوشت خام تازه را به گوشت فاسد یا تا حدی فاس

یک موجود خون آشام که ظاهری شبیه به ماهی مرکب و هشت پا دارد و در دوره ژوراسیک زندگی میکرده است، سالها قبل در قالب سه فسیل در منطقهای در جنوب شرق فرانسه پیدا شده بود. حال اینک دانشمندان برای اولین بار با تکنیکهای تصویرسازی سه بعدی جزئیات خوبی را درباره ساختار بدنی این ابرمکنده باستانی به دست آوردهاند.به گزارش خبر آنلاین، پژوهشگران سالها پیش سه فسیل را در سایت La Voulte-sur-Rhône Lagerstätte در جنوب شرق فرانسه پیدا کردند. این سایت حدود ۱۶۴ میلیون سال قدمت دارد، یعنی عمر آن به دوره ژوراسیک برمیگردد و پر از ارگانیزمهای مختلف دریایی است.این فسیلها که ظاهرا متعلق به موجودی شکارچی به نام «Vampyronassa rhodanica» هستند، حالا برای تولید مدلی سه بعدی استفاده شدهاند و ویژگیهایی را درباره آناتومی داخلی این حیوان نشان دادهاند که پیشتر دیده نشده بود.الیسون رو، دانشجوی مقطع دکترای مرکز تحقیقات باستانشناسی پاریس و نویسنده اصلی مقالهای که در مجله Scientific Reports چاپ شده، میگوید: «برای نخستین بار میتوانیم نشان دهیم که ترکیبی از شاخصههای آناتومیک در V. rhodanica وجود دارد که پیشتر دیده نشده بود.»سایت La Voulte-sur-Rhône Lagerstätte از آن جهت اهمیت دارد که گونههای جانوری را به شکل سه بعدی در خود ذخیره کرده است، چرا که کشف فسیل سرپایان با بافتهای نرم به ندرت رخ میدهد.بررسیهای اولیه دانشمندان روی این فسیلها نشان داده بود که V. rhodanica موجودی کوچک شبیه اختاپوس با هشت بازو، اندامهای مکنده و دندانههایی موسوم به «سیری» است. دانشمندان در آن زمان گفته بودند که هر بازو در هر طرف یک ردیف مکنده دارد و روی آن دندانههایی قرار گرفته است.ولی ساختار دقیق این اندامها مشخص نبود.

در اعماق سرد و تاریک اقیانوسها جاندارانی زندگی میکنند که اغلب اندازههای بسیار بزرگتری نسبت به همنوعان خود در سطحهای بالاتر دارند.به گزارش فرارو به نقل از livescience، در عمیقترین و سردترین قسمتهای اقیانوس، موجودات دریایی - عمدتاً بی مهرگان یا حیوانات بدون ستون فقرات - میتوانند به اندازههای غولپیکری برسند. ماهی مرکب، عنکبوت دریایی، کرم و انواع دیگر حیوانات به اندازههایی رشد میکنند که بسیار متفاوت با همنوعانشان در سطحهای بالاتر است. دانشمندان این پدیده را gigantism مینامند، اما چه چیزی در آبهای عمیق و سرد اقیانوس باعث بزرگ شدن این موجودات میشود؟بزرگ شدن موجودات اعماق اقیانوس، همیشه برای دانشمندان یک معمای جذاب بوده است. ماهی مرکب عظیم (Mesonychoteuthis hamiltoni) در آبهای زیر قطبی حدود ۱۴ برابر طویلتر از ماهی مرکب پیکانی (Nototodarus sloanii) موجود در آبهای نیوزیلند است. همچنین در اعماق آبهای دورافتاده اقیانوس آرام، اسفنج دریایی وجود دارد که به اندازه یک مینی ون بزرگ میشوند.بر اساس مطالعهای که در سال ۲۰۰۶ در مجله Biogeography منتشر شد، در عمیقترین بخشهای اقیانوس، منابع بهشدت محدود هستند. بیشتر غذا از آبهای کم عمقتر سرچشمه میگیرد و تنها کسری از آن به اعماق دریا میرسد. به گفته آلیسیا بیتوندو، کارشناس ارشد در آکواریوم مونتری بی در کالیفرنیا که با گونههای جانوری ساکن در اعماق دریا کار میکند؛ وقتی غذا کمیاب است، بزرگتر بودن مزیت بزرگی را به همراه دارد. حیوانات بزرگتر میتوانند برای یافتن غذا یا یافتن جفت سریعتر و دورتر حرکت کنند. آنها متابولیسم کارآمدتری دارند و در ذخیره سازی غذا بهتر عمل میکنند. وی افزود، در واقع هنگامی که چیزی مانند لاشه بزرگ یک ج